Poetry Month: Vernacular Edition


When you leave your house behind for a new beginning,

Take along this recipe, to make an unknown city, your own.


In a big vessel take,

the pain of separation,

Mother’s tears,

Dad’s scolding,

Little arguments with your brother and mix them all.

Let it boil until you become well adjusted to them.

Then, according to your needs add,

3 to 4 friends,

A roommate who will scold you like your mom and another whom you can scold.

2 to 3 corners of the city where you can cry alone.

Let it cook for sometime.

Add a little bit of late night gossip, few games of cards and some deep conversations. Mix it well.

Then add a spoonful of sweet talks, abuses, care, and lots of love.

If you want, you can add small amount of fights and then to make it more delicious add tricks of reconciliation.

To make this a perfect dish , serve it in a bowl called relation for life.

Garnish it by sprinkling some photos and smiles.

There you have, your very own house in a foreign city.

Poem and Translation by Vama Shah

-Raunaq Bahl

-Bouts of Morbidity

समंदर के किनारे की लहरें

कुछ बंधी-बंधी सी हैं

बादलों में भी कुछ

तलखियाँ सी मौजूद हैं

दरिया भी बेचैन सा

घुंट के बह रहा है

सबा भी जाने-अनजाने

क़फ़स मैं कैद सी है


एक बार बालकनी में आ कर

तौलिये से अपने गीले बाल झटको तो ज़रा

बंद पड़ी इस क़ायनात को

ज़रा जुम्बिश मिले

-Awinder Singh, based on the prompt Restless, बेचैनी

کئی دفہ ایسا ہوتا ہے

کی انسان یے بھول جاتا ہے

یے جو زندگی ہے

وہ بس ایک ٹھہراؤ ہے

اصلی منزل سے پہلے کی۔

شاید اب تو یے عادت سی ہے

ماضی اور مستقبل کے خیال

اور منصوبے میں اس طرح جینے کی

کی انسان یے بھول جاتا ہے

یے جو زندگی ہے

اس کی ساری مٹھاس

بس اس لمحے کو معطل کرنے میں ہے۔


Kai dafa Aisa hota hai

Ki insaan ye bhool jaata hai

Ye jo zindagi hai

Wo bas ek thehrav hai

Asli manzil se pehle ki

Shayad ab toh ye aadat si hai

Maazi aur mustaqbil ke khayaal

Aur mansoobe mein aise jeene ki

Ki insaan ye bhool jaata hai

Ye jo zindagi hai

Uss ki saari meethaas

Bas iss lamhe ko muatal krne mein hai.


Maazi-past, mustaqbil-future, mansooba-plan, muatal krna-pause

-Faiza Ahmed, an Urdu poem based on the prompt Pause

वैशाख. -twigs

.

वैशाख को महिना

मा महिला तिमीलाई भेटेको।

त्यो दिन, हावा हरु मा

फूलहरू को मिठास थियो, चरा हरुले गीत गाएको थियो,

त्यो दिन को त्यस समयलाई

बिर्सिन खोचु।

तर भावना हो, वैशाख को महिना जस्तै, फेरि आई हाल्छ।

धेरै रंग र बिस्वास लिएर।

तर के महिना को पनि अन्त हुन्छ,

यथार्थता छन् त भावना मात्रै।

-Avinam, a Nepali poem

उसकी यादों ने मकान कर लिया तेरे ज़हन में⁣

उनसे पूछ तेरा मकीं कहाँ रहता है⁣

ज़ीस्त की फितरत है रवानगी⁣

कौन सदा मशहूर, कौन सदा हसीन रहता है⁣

श्याह काले अब्र से ⁣

बरसात की तवक्को बहोत करते हैं, ⁣

पर जो जैसा दिखता है ⁣

वैसा नहीं रहता है ⁣

गर बरसो बाद तुझे होश बरपा ⁣

की मुझसे मेरा हाल पूछे ⁣

मैं भी पूछूँगा तुझसे, क्या जो पहले था ⁣

वो हमेशा वहीं रहता है? ⁣

यूँ इनायत बरसाता नहीं है कोई ⁣

कोई मक़सद उसका भी होगा⁣

आसार-ए-सहर ना समझना इसे ⁣

कोई यूँ ही तेरी खुशियों का तलबगार नहीं रहता। ⁣

-Anny

3 surprises

Buildingच्या छतावर उभा असताना मी

म्हटलं की मला ढकल खाली

माझ्या छातीत स्फोट व्हावा तसे दोन हात

मला आदळलेआणि प्रवास सूरी झाला

अपेक्षा होती त्याप्रमाणे मी जमीन स्पर्शलीनव्हती अजून

म्हणून खाली बघतो तर मी तरंगत होतो

मला धकलणारे दोन हात त्यांच्या डोळ्यांनी हा मार्मिक प्रसंग निवांत पाहत होते

Surprise 1

//

माझ्या घरात एक भूत राहतय सध्या

त्यांना विचारलं तर ते बोलत नाहीत अस समजलं

म्हणजे बोलुशकत नाहीत

त्यांना इच्छा आहे

पण जन्मापासून असलेला हा fault

त्यांना sign language येते पण ती आम्हाला कुणाला येत नाही

मला त्यांनी तो शिकवली

आता मला अजून भुतं दिसतात

घरात, दारात

आणि lift मध्ये

Suprise 2

//

माझ्या बोक्याचे नाव lenin

लेनिन चे डोळे निळे

केस काळे काळे, एवढे की रात्री तो अदृश्य होतो

नाक लाल

तो खूप मस्ती करतो

मुकाट फिरतो बिनधास्त

आनंदी बोका

संध्याकाळी दिवा लावून लिहायला बसतो

मिश्या चोळत

त्याने आस-पास चे पाच-पंचवीस बोके गोळा करून दल बनवलाय

चार-सहा कुत्रे पण असतात त्यांच्यात

सोडून दिलेले किंवा त्रासलेले /

आज लेनिन चौथ्या मजल्यावरच्या पुरोगामी आजोबांना चावला

Surprise 3

-Aseem

बड़े बुजुर्ग कहते है

धरती से धैर्य सीखो

कितनी शांत कितनी सुंदर

सब जीवों की जननी है ये।

पर मेरा ख्याल है कि

ये सब ढकोसले हैं

लोगों की जुबां कुछ कहती है

काम कुछ और।


जो घरों में बंद हो

आज हम बेचैन जी रहे है

वो बुरा वक्त नहीं

हमारी गलतियों का नतीजा है

हमारा दामन बेदाग नहीं

काली स्याहियों से सना है

माँ को आकुल कर के

बच्चे शांत कैसे रह सकते है भला।

-Madhu Yamini, based on the prompt Restless, बेचैन

મેઘધનુષ પર બાણ ચઢાવો,

આમ દિલ પર ઘાવ લગાવો.

.

ના સમજાયો શેર આ મારો,

એની જોડે આંખ મિલાવો. .

પ્રેમ કરવો સમજાવે છે?

મત્સ્યને તરતાં શીખડાવવો?

.

ધાર કાઢી ને ચાંદ ની આજે,

પાણીપર એનું નામ લખાવો. મોગરો વાટો ચંદન ભેગો,

એમાં ખુદ ની જાત મિલાવો. લીપો પછી કોઈ ગઝલ મર્મની,

શ્વાસે શ્વાસે યાદ કરાવો. .

.

Draw an arrow over the rainbow,

In such ways, wound your heart. .

Didn't understand this couplet?

Lock eyes with her once. .

You are teaching how to love?

What merits teaching fishes to swim?

.

Sharpen the moon tonight, and

On water, write her name down. .

Mix jasmine and sandalwood, and

then add yourself to the mix. .

Write out a ghazal of Marm with that mixture,

And remember it with every breath. .

-Written and translated from Gujarati by Marm Dixit

-Krittika

સાધારણ રીતે

આ કવિતા અંગ્રેજી

માં લખાઈ હોત


સાધારણ રીતે

હું એક જ ઘરમાં પણ દૂર,

દૂર હોત મમ્મીથી


સાધારણ રીતે

બધુ ખૂબ સાધારણ હોત,

આ કવિતા પણ

.

Rough translation:

1. Normally this poem would've been written in English

2. Normally, I would've been far away from my mother even within the same house

3. Normally, everything would've been very normal, even this very poem

-Dhruvi Modi, a poem composed of three haikus in Gujarati

-Aazar Anis, based on the prompt Window

 
 

©2018 by The Alipore Post. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now